Een hardnekkig misverstand in F&R is dat complexiteit nu eenmaal bij het vak hoort. Duizenden SKU’s, wisselende vraag, onbetrouwbare levertijden: "dat kun je niet automatiseren”. Maar die redenering draait de werkelijkheid om. Juist omdat de complexiteit toeneemt, is handmatig plannen niet meer houdbaar.Wat er nu vaak gebeurt, is symptoombestrijding: extra veiligheidsvoorraad “voor de zekerheid”, dagelijkse herplanning en ad-hoc beslissingen op basis van ervaring. Het resultaat? Planners zijn continu bezig, maar zelden in control.
Excel is een krachtig hulpmiddel, maar geenschaalbaar planningsmodel. Toch draait bij veel organisaties de kern vanforecasting en replenishment nog steeds op spreadsheets. Dat leidt tot eenfragiel systeem waarin kennis in hoofden zit, beslissingen moeilijk teverklaren zijn en consistentie ontbreekt. Voor Finance betekent dit beperktevoorspelbaarheid van voorraad en werkkapitaal. Voor Operations betekent hetbrandjes blussen. Voor planners betekent het structurele werkdruk. En voor deorganisatie als geheel: risico.
Automatisering in F&R wordt vaak gezien als iets wat controle wegneemt. In werkelijkheid legt het juist bloot waar die controle al lang ontbreekt. Geautomatiseerde bestelvoorstellen, dynamische veiligheidsvoorraden en rule-based planning dwingen organisaties om expliciette maken hoe ze willen sturen. Dat voelt ongemakkelijk. Want regels zijnzichtbaar, beslissingen herleidbaar en aannames bespreekbaar. Maar precies dátis volwassen supply chain management. De planner verdwijnt daarbij niet uitbeeld. Integendeel. De rol verschuift van uitvoerder naar beslisser. Van alleszelf doen naar het managen van uitzonderingen die er echt toe doen.
De paradox van veel F&R-teams is dat ze grip proberen te houden door alles zelf te willen beoordelen. Elke SKU, elke bestelling, elke afwijking. In een wereld van schaal en volatiliteit is dat eenillusie. Organisaties die wél vooruitkomen, maken een duidelijke keuze: standaard waar het kan, aandacht waar het moet. Exception-based planning is geen hype, maar een noodzakelijke stap om rust, focus en performance terug te brengen in het proces.
Forecasting & Replenishment raakt direct aan service, kosten, personeel en groei. Toch wordt het in veel organisaties nog behandeld als een operationeel probleem dat “de planners wel oplossen”. Dat is een gemiste kans en n een risico. Wie F&R blijft organiseren rondom handmatig werk en impliciete kennis, bouwt afhankelijkheden in die op termijn niet houdbaar zijn. Wie durft te vereenvoudigen, te standaardiseren en te automatiseren, creëert ruimte voor betere beslissingen en duurzame controle. De vraag is dus niet óf F&R moet veranderen. De vraag is hoe lang organisaties het zich nog kunnen permitteren om dat niet te doen.
Op 26 maart ga ik het gesprek aan met professionals tijdens een gratis webinar over deze problematiek en de oplossingen. Doet u mee?